Avrupa Ürogenital Radyoloji Derneğinin (ESUR) 2025 uzlaşısı, pelvik endometriozis MRG incelemesine ilişkin önceki önerileri günceller. Ana mesaj pratiktir: MRG'nin multidisipliner karar verme ve cerrahi planlamaya katkı sağlaması için teknik olarak yeterli bir inceleme, standart terminoloji ve sistematik kompartman haritalaması birlikte kullanılmalıdır.
Bu bölüm; hasta hazırlığını, temel sekansları, yüzeyel ve adneksiyel hastalığı, derin endometriozis kompartmanlarını ve yapılandırılmış raporda bulunması gereken bilgileri iş istasyonunda izlenebilecek sırayla ele alır.
Klinik kapsam Bu içerik radyoloji profesyonellerine yönelik eğitim özetidir. Uzlaşı metinlerinin tamamının, yerel protokollerin, multidisipliner değerlendirmenin veya hastaya özgü klinik kararın yerini almaz.
Bu uzlaşı neden önemlidir?
Uzlaşı, endometriozis MRG'sinde değişkenliğe yol açan dört temel alanı ele alır:
- Hasta hazırlığı ve görüntüleme tekniği
- Hastalığı tanımlamak için kullanılan terminoloji
- Derin endometriozisin anatomik haritalaması
- Jinekolog ve cerrahların gereksinim duyduğu ölçüm ve tanımlayıcılar
En önemli raporlama değişikliği, derin endometriozis odaklarını düzensiz bir liste hâlinde sıralamak yerine kompartman temelli bir harita ile değerlendirmektir. Bu yaklaşım tekrarlanabilir bir arama düzeni oluşturur ve hastalık yaygınlığının cerrahi açıdan anlamlı biçimde aktarılmasını kolaylaştırır.
MRG protokolü
Hasta hazırlığı
| Hazırlık öğesi | ESUR önerisi | Pratik not |
|---|
| Menstrüel döngü zamanlaması | Belirli bir zamanlama gerekmez | Endikasyonu bulunan incelemeyi yalnızca döngü fazına uydurmak için ertelemeyin. |
|---|
| Açlık | Önerilir | Yerel güvenlik ve ilaç uygulamalarını izleyin. |
|---|
| Antiperistaltik ajan | Önerilir | Kullanılıyorsa en bilgi verici T2 ağırlıklı sekanslara yakın zamanda uygulayın. |
|---|
| Mesane doluluğu | Orta derecede doluluk kuvvetle önerilir | Su alımından sonra incelemeden yaklaşık 30–60 dakika önce miksiyon önerilebilir. |
|---|
| Bağırsak hazırlığı | Kuvvetle önerilir | Lavman, supozituvar, boşaltım, laksatif veya düşük posalı diyet gibi seçenekler kuruma göre değişebilir. |
|---|
| Vajinal opasifikasyon | İsteğe bağlıdır | Seçilmiş olgularda yararlı olabilir; rutin zorunluluk değildir. |
|---|
| Rektal opasifikasyon | İsteğe bağlıdır | Lümen içeriği komşu lezyonları örtebileceğinden seçici kullanın. |
|---|
| Hasta pozisyonu | Supin | Hem 1,5 T hem 3 T sistemlerde faz dizilimli koil önerilir. |
|---|
Temel sekanslar
Çekirdek inceleme aşağıdakileri içermelidir:
- Sagittal T2 ağırlıklı görüntüleme
- Aksiyel T2 ağırlıklı görüntüleme
- Yağ baskılı ve baskısız T1 ağırlıklı görüntüleme veya Dixon tekniği
- Böbrekleri görüntü alanına alan bir sekans
Böbrekleri içeren sekans önemlidir; üreter tutulumu, yalnızca pelvise odaklanan bir görüntü alanında gözden kaçabilecek üst üriner sistem dilatasyonuna yol açabilir.
İsteğe bağlı ve problem çözücü sekanslar
Klinik soruya ve bulgulara göre şu sekanslar düşünülebilir:
- Özellikle uterosakral ligamanlar boyunca ince kesit oblik T2 ağırlıklı görüntüleme veya çok düzlemli rekonstrüksiyonlu 3B T2 ağırlıklı görüntüleme
- Adneksiyel kitle karakterizasyonu için difüzyon ağırlıklı görüntüleme
- Atipik endometrioma, kontrastlanan solid bileşen şüphesi, abdominal duvar hastalığı veya nöral tutulum değerlendirmesinde kontrast sonrası T1 ağırlıklı görüntüleme
- Klinik şüphe varsa diyaframa kadar üst abdomen görüntülemesi
Her standart pelvik incelemede rutin diyafram değerlendirmesi üzerinde uzlaşı sağlanmamıştır. Torasik veya diyafragmatik hastalık şüphesi özel protokol gerektirebilir.
Yüzeyel endometriozis
Yüzeyel endometriozis, peritoneal yüzey boyunca yağ baskılı T1 ağırlıklı görüntülerde küçük yüksek sinyalli odaklar şeklinde görülebilir. Tipik yerleşimler over fossası, mezosalpinks, Douglas boşluğu ve parietal peritondur.
Raporda belirtilecekler
- Anatomik yerleşimi açıkça yazın.
- Klinik katkı sağlayacaksa ölçüm ekleyin.
- Görünür odak bulunmadığında MRG'nin yüzeyel hastalığı dışladığını ima etmeyin; küçük implantlar okült kalabilir.
Adneksiyel endometriozis
Mikroendometrioma
Yağ baskılı T1 ağırlıklı görüntülemede yüksek sinyalli ve 1 cm veya daha küçük intraovaryan odak için mikroendometrioma terimi kullanılabilir.
Raporda sayı, sinyal özellikleri, santral veya periferik over yerleşimi ve tek ya da iki taraflı tutulum belirtilmelidir.
Endometrioma
Endometriotik içerik taşıyan, solid doku içermeyen ve 1 cm'den büyük kist için endometrioma terimini kullanın. Tipik bulgular T1 ağırlıklı görüntülerde yüksek sinyal, T2 ağırlıklı görüntülerde düşük sinyal veya T2 shading bulgusu ve tipik lezyonda uniloküler görünümdür.
Raporda şunları belirtin:
- En büyük çap
- Lezyon sayısı
- Santral veya periferik yerleşim
- Tek veya iki taraflı tutulum
- Gerektiğinde rezidüel over parankimi
- Eşlik eden hidrosalpinks veya hematosalpinks
- Solid dokunun varlığı ya da yokluğu
Solid doku uyarıcı bir bulgudur
Şüpheli solid bileşen pıhtıdan dikkatle ayrılmalıdır. Morfoloji belirsiz olduğunda kontrastlanma olmaması pıhtıyı destekler; kontrastlanan solid doku ise tam adneksiyel kitle karakterizasyonu gerektirir. Difüzyon ağırlıklı görüntüleme, dinamik kontrastlı MRG ve O-RADS MRG risk değerlendirmesi düşünülebilir.
Endometrioma içinde kontrastlanan solid doku berrak hücreli ve endometrioid maligniteler dâhil malign veya borderline dönüşüm kaygısını artırır. Bu görüntüleme bulgusu tek başına histolojik tanı değildir; ancak sonraki değerlendirmeyi ve kaygı düzeyini değiştirmelidir.
Hematosalpinks
T1 ağırlıklı görüntülemede yüksek, T2 ağırlıklı görüntülemede orta veya düşük sinyalli içerik barındıran dilate tübüler adneksiyel yapı hematosalpinksi düşündürür. İçerik ayırt edilebiliyorsa seröz, hemorajik veya pürülan olarak tanımlanmalı; maksimum tüp çapı, duvar kalınlaşması ve şüpheli solid doku belirtilmelidir.
İnternal adenomyozis
İnternal adenomyozis endometriozisle ilişkili olabilir; dıştan içe doğru derin endometriozis infiltrasyonunu ifade eden eksternal adenomyozis ile karıştırılmamalıdır.
Doğrudan MRG bulgusu miyometriyal kist veya mikrokistlerdir. Dolaylı bulgular şunlardır:
- Birleşim zonu kalınlığının 11 mm'den fazla olması
- Birleşim zonu/miyometriyum kalınlığı oranının %40'tan fazla olması
- Anterior ve posterior miyometriyum asimetrisi
Raporda varlık ya da yokluk, fokal veya diffüz tip ve adenomiyom varlığı belirtilmelidir.
Derin endometriozis: kompartman temelli haritalama
Uzlaşı, pelvisi santral ve iki taraflı lateral bölgelere ayırmayı önerir. Pratik raporlama diliyle şu bölgeler kullanılabilir:
- Anterosantral kompartman
- Mediyosantral kompartman
- Posterosantral kompartman
- Sağ lateral kompartman
- Sol lateral kompartman
- Ekstrapelvik yerleşimler
Bu bölgeler gerçek fasyal anatomik boşluklar değil, raporlama alanlarıdır. Amaç tekrarlanabilir bir arama düzeni kurmak ve hastalık yaygınlığını açık biçimde aktarmaktır.
Anterosantral kompartman
Mesane
Kas tabakasını tutan, mesane duvarıyla geniş açı yapan ve bazen lümene uzanan T2 hipointens nodül veya kitle mesane endometriozisini düşündürür.
Yerleşimi kubbenin anterior üçte ikisi, vezikouterin alandaki posterior üçte biri veya taban-trigon olarak belirtin. Orta hat/sağ/sol yerleşimi, anteroposterior çapı, vezikouterin alan tutulumunu ve en yakın üreter orifisine uzaklığı raporlayın.
Proksimal round ligaman
Karşı tarafla karşılaştırıldığında asimetrik kalınlaşma, fibrozis, düzensizlik veya nodüler görünüm tutulumu düşündürür. Tarafı, transvers çapı, fokal nodül varlığını ve komşu yapılarla ilişkisini yazın. Tek başına kalınlık yeterince özgül değildir; morfoloji ve sinyal özellikleriyle birlikte yorumlanmalıdır.
Mediyosantral kompartman
Torus uterinus ve proksimal uterosakral ligamanlar
Kalınlığı 3 mm veya daha az olan uterosakral ligaman normal kabul edilebilir; ancak tek başına kalınlık endometriozis için yeterince özgül değildir.
Şu bulgulardan biri varsa ligamanı anormal kabul edin:
- En az iki düzlemde görülen nodül
- En az iki düzlemde görülen spikülasyon
- T1 ağırlıklı görüntüde yüksek sinyalli odak
Yalnızca tek düzlemde görülen bulguyu kesin pozitif yerine belirsiz olarak değerlendirin. Tarafı, proksimal veya distal tutulumu, nodül/spikülasyonu ve varsa mezorektal uzanımı raporlayın.
Posterior vajen duvarı
Tipik bulgular posterior duvar veya forniksi tutan T2 hipointens kalınlaşma ya da nodüldür. Varlık ve yerleşimi, anteroposterior ve kraniokaudal boyutları, serviks-rektovajinal alan-rektum uzanımını belirtin.
Douglas boşluğu
Rektouterin alanın kısmi veya tam obliterasyonunu değerlendirin. Obliterasyonun varlığını, eşlik eden nodülü, anteroposterior ve/veya kraniokaudal boyutları ve anlamlı adezyonları raporlayın.
Rektovajinal septum
Rektovajinal septum terimini yalnızca Douglas boşluğunun peritoneal refleksiyonunun altında bulunan subperitoneal veya retroperitoneal lezyonlar için kullanın. Uzunluk, kalınlık ve anal verge uzaklığını belirtin.
Eksternal adenomyozis
Eksternal adenomyozis, dış miyometriyuma dıştan içe uzanan, sınırları belirsiz T2 hipointens infiltrasyon şeklindedir. Uterustaki yerleşimi, lezyon boyutunu, miyometriyal invazyon derinliğini ve hastalığın subserozal kalıp kalmadığını veya birleşim zonuna yaklaşıp ulaşmadığını raporlayın.
Posterosantral kompartman
Rektal ve rektosigmoid endometriozis
Rektal veya rektosigmoid hastalık çoğunlukla anterior bağırsak duvarını tutan fokal T2 hipointens kalınlaşma ya da kitle şeklindedir. Klasik mushroom cap bulgusu, düşük sinyalli fibromüsküler tabanın lümene doğru itilmiş, görece yüksek sinyalli ödemli submukoza veya mukoza ile örtülmesidir.
Her lezyon için şunları raporlayın:
- Alt, orta veya üst rektum ya da rektosigmoid bileşke düzeyi
- Nodül sayısı
- Longitudinal uzanım
- Lezyon alt sınırının anal verge uzaklığı
- Duvar kalınlaşması veya invazyon derinliği
- Transvers boyut veya tutulan çevre yüzdesi
Submukozal veya mukozal ödem gerektiğinde tanımlanabilir; ancak cerrahi açıdan anlamlı ölçümlerin yerine geçmez.
Sağ ve sol lateral kompartmanlar
Her lateral kompartman üç bölümde değerlendirilebilir.
Anterolateral: distal round ligaman
Derin inguinal halkaya veya inguinal kanala uzanan asimetrik fibrotik kalınlaşma, düzensizlik veya fokal nodülü araştırın. Tarafı, transvers boyutu, inguinal uzanımı ve gerektiğinde femoral sinir ile eksternal iliak damarlarla ilişkisini raporlayın.
Mediyolateral: parametrium, üreter, damarlar ve hipogastrik pleksus
Taraf ve kraniokaudal uzanım, proksimal veya distal parametrial tutulum, uterin arter ve inferior hipogastrik pleksusla ilişki, üreter tutulumu ve proksimal dilatasyon belirtilmelidir.
Üreter endometriozisi
Proksimal üreter çapını, lezyonun üreterovezikal bileşkeye uzaklığını, tutulan üreter uzunluğunu, hidroüreter/hidronefrozu ve güvenilir biçimde değerlendirilebiliyorsa çevresel tutulum derecesini raporlayın.
Posterolateral: distal uterosakral ligaman ve sakrorektal septum
Tarafı, distal uterosakral ligaman ve sakrorektal septum uzanımını, pararektal alan ve mezorektal fasya ilişkisini ve levator aninin iliokoksigeal bileşenine uzaklık ya da uzanımı belirtin. Bu bölge hipogastrik pleksusun önemli bölümünü içerdiğinden cerrahi risk açısından kesin haritalama önemlidir.
Sinir ve kas tutulumu
Lumbosakral pleksus ve sakral kökleri, siyatik, pudendal, obturator ve femoral sinirleri sistematik değerlendirin. Piriformis, obturator internus ve levator ani kaslarını da inceleyin.
Nöral hastalıktan şüphelenildiğinde tarafı, sinir segmentini, lezyon uzanımını, sinyal anormalliğini, kas denervasyon değişikliklerini ve komşu damar ya da foramenlerle ilişkisini açıklayın.
Ekstrapelvik hastalık
Pelvik endometriozis MRG'sinde şu alanlar özellikle aranmalıdır:
- Abdominal duvar ve sezaryen skarı nodülleri
- Umbilikal hastalık
- Sigmoid lezyonlar
- İleoçekal bileşke ve apendiks tutulumu
- İnguinal kanal hastalığı
Standart pelvik incelemede diyaframın rutin değerlendirilmesi desteklenmemiştir. Semptom veya önceki bulgu şüphe oluşturuyorsa özel üst abdomen ya da toraks protokolü gerekebilir.
Pratik yapılandırılmış raporlama kontrol listesi
Teknik ve inceleme kalitesi
- Hasta hazırlığı ve olası kısıtlılıklar
- Antiperistaltik ajan kullanımı
- Mesane doluluğunun yeterliliği
- Temel T2 ve T1 sekanslarının tamamlanması
- Böbreklerin görüntü alanına dâhil edilmesi
- DWI veya kontrast kullanımı ve endikasyonu
Uterus, overler ve tüpler
- Uterus pozisyonu ve morfolojisi
- İnternal adenomyozis tipi; eksternal adenomyozis yerleşimi, boyutu ve derinliği
- Over pozisyonları
- Endometriomaların tarafı, sayısı, boyutu, sinyali ve santral/periferik yerleşimi
- Solid doku varlığı veya yokluğu
- Hidrosalpinks veya hematosalpinks
Yüzeyel ve derin hastalık
- Görünür yağ baskılı T1 hiperintens peritoneal odakların yerleşimi
- Anterosantral, mediyosantral ve posterosantral kompartmanlar
- Sağ ve sol lateral kompartmanlar
- Her lezyon için boyut, taraf, tutulan organ/alan ve cerrahi açıdan önemli uzaklıklar
Üriner sistem ve bağırsak
- Mesane lezyonunun yeri, AP boyutu ve üreter orifisine uzaklığı
- Üreter tutulumu, hidroüreter veya hidronefroz
- Rektal/rektosigmoid düzey, nodül sayısı ve longitudinal uzanım
- Anal verge uzaklığı, duvar derinliği ve çevresel tutulum
- Diğer bağırsak yerleşimleri
Sinirler, kaslar ve ekstrapelvik alanlar
- Nöral tutulum ve pelvik yan duvar kasları
- Abdominal duvar ve cerrahi skarlar
- İnguinal kanallar
- İleoçekal bölge ve apendiks
- Klinik olarak gerekliyse diyafram
Temel çıkarımlar
- Minimum MRG protokolü çok düzlemli T2 ağırlıklı görüntüleme, yağ baskılı T1 ağırlıklı görüntüleme veya Dixon ve böbrekleri gösteren bir sekansı birlikte içermelidir.
- Yüzeyel endometriozis yağ baskılı T1 ağırlıklı görüntülerde parlak peritoneal odaklar şeklinde görülebilir; görünmemesi hastalığı dışlamaz.
- Tipik endometrioma T1 hiperintens olabilir ve T2 shading gösterebilir; kontrastlanan solid doku ayrıntılı adneksiyel karakterizasyon gerektirir.
- Uterosakral ligaman yalnızca kalınlığa dayanılarak anormal kabul edilmemelidir. En az iki düzlemde nodül veya spikülasyon ya da T1 hiperintens odak daha güçlü destek sağlar.
- Derin endometriozis kompartmanlar üzerinden sistematik olarak haritalanmalıdır.
- Rektal lezyonlarda anal verge uzaklığı, longitudinal uzanım, duvar tutulum derinliği, sayı ve yerleşim verilmelidir.
- Mesane lezyonlarında kesin yerleşim, anteroposterior boyut ve üreter orifisine uzaklık belirtilmelidir.
- Üreter, sinir, kas ve ekstrapelvik hastalık tesadüfi ek bulgu gibi ele alınmamalı; aktif olarak aranmalıdır.